In de kerk gaat het om Oude Verhalen.
Oude Verhalen worden vertaald en verteld. Oude Verhalen worden uitgelegd. Over Oude Verhalen wordt gedicht en gezongen.
Juist in deze tijd, de tijd van Advent en het naderende Kerstfeest wordt dat weer extra duidelijk. Een Oud Verhaal over een meisje dat van een engel te horen krijgt dat ze zwanger zal worden (Lukas 1, 26-38). Een Oud Verhaal over Elizabeth. Over Zacharias en Johannes.
Veel van deze Oude Verhalen zijn al zo vaak verteld dat ze nauwelijks nog betekenis voor ons hebben. Van alle kanten zijn ze door de uitleggers van Oude Verhalen belicht en er is eigenlijk niets meer dat ons vreemd is.
Misschien was het ooit onbekend dat de geboorteverhalen van Lukas doorspekt zijn van verwijzingen naar Nog Oudere Verhalen (de geboorteverhalen in het eerste Testament), maar vandaag toch niet meer?
Misschien was het vroeger onbekend dat de os en de ezel schorriemorrie zijn, maar nu toch niet meer?
Misschien was het een tijd terug onbekend dat herders ruig volk waren, maar tegenwoordig toch niet mee?
Wat blijft er dan nog over? Als de Oude Verhalen zo vertrouwd en zo bekend zijn dat ze ons misschien wel niets Nieuws meer kunnen zeggen? Ik heb best lang gezocht naar manieren waarop die Oude Verhalen opnieuw kunnen klinken. Totdat iemand mij vertelde dat juist de bekende Oude Verhalen, met de Vertrouwde Woorden, heel belangrijk zijn voor mensen.
Want wat blijft er over?
Alleen dit:
Onze Nieuwe Verhalen. Telkens als de Oude Verhalen opnieuw worden verteld, klinkt er een Nieuw Verhaal mee. Ons Verhaal, waar we dagelijks bladzijden bijschrijven. Verhalen van mensen die kinderen krijgen of die juist geen kinderen kunnen krijgen. Verhalen van mensen die verliefd worden of die uit elkaar gaan. Verhalen van mensen die naar school gaan, of die moeten werken. Verhalen van mensen die hun baan verliezen of die een nieuwe carrière zoeken. Verhalen van mensen die in de kracht van hun leven zijn of Verhalen van mensen die ziek zijn en sterven.
Al onze levens vertellen een Verhaal. En of we daar nu bewust mee bezig zijn of niet, de Verhalen gaan verder. Dag na dag, jaar na jaar. En elk jaar klinkt dan weer dat Oude Verhaal. Van een beloofd kind dat licht brengt in duisternis. En we horen daar in de Oude Woorden ons leven meeklinken.
Voor advent ligt daarin onze opdracht: zoeken naar die bladzijden van ons Verhaal waarop dat Oude Verhaal doorschijnt. Zoeken naar die momenten waarop onze Nieuwe Verhalen herinneren aan de Oude. In de kerk doen voorgangers het omgekeerde: zoeken naar momenten waarop de Oude Verhalen onze Nieuwe Verhalen kunnen raken.
Als dat gebeurd lijkt het alsof de hemel opengaat.
