Wij zijn de 28%

72%

Ruwe schatting geeft aan dat in 2020 nog maar 28% van de Nederlanders kerkelijk is. Bijna driekwart dus niet! En misschien nog wel opmerkelijker: als dat geldt voor alle Nederlanders in 2020, moet dat nu dus onder jongeren al het geval zijn.

Oorzaken hiervoor zijn legio, maar de belangrijkste moet toch genoemd worden. Door de fragmentarisering van het bestaan is de kerk nog maar een van de vele mogelijkheden die het dagelijks bestaan biedt. Vroeger waren dorp, kerk, gezin, familie, sport nauw met elkaar verweven. Tegenwoordig zijn het vaak losse wereldjes. En bij al die losse wereldjes moet je kiezen: wil ik hierbij horen? Ga ik hier tijd in investeren? Hoe zie ik mezelf in deze context?

Als de kerk je na aan het hart ligt (en dan bedoel ik niet het kerkgebouw, maar de geloofsgemeenschap), dan is dat pijnlijk. Het roept ook vragen op: zijn we zo slecht in staat om dat wat wij waardevol vinden te delen met anderen?

Wij zijn de 28%.

Onder onze jeugd hebben we, vanwege het vernieuwde beleidsplan, een enquête uitgezet en we hebben op vrijdag 17 februari hebben we een bijeenkomst georganiseerd in Lux Mundi voor jeugd in onze gemeente van 18 tot en met 34. De grenzen van deze leeftijdsgroep zijn wat arbitrair, maar het gaat om de groep die uit huis gaat, gaat studeren, begint met werken, gaat trouwen, een eerste kind krijgt, enz. Daarom 18-34.

Op deze avond kwamen mensen die én de enquête hebben ingevuld én die de uitnodiging voor deze avond hebben aangenomen. Een groep erg gemotiveerde mensen dus! Met deze mensen hebben we doorgepraat over wat de kerk is en hoe de ideale kerk eruit ziet. Vanuit hun grote betrokkenheid gaven zij aan dat ze wel behoefte hebben aan activiteiten waarin ze elkaar kunnen kunnen ontmoeten, maar dat er ook vraag is naar verdieping van het geloofsgesprek (de twee peilers van het jeugdwerk van de PKN zijn, niet geheel toevallig: verbinden en verdiepen). De netwerken van de jongeren zelf geven dan de gelegenheid om in contact te blijven met mensen die zich niet of nauwelijks verbonden weten met onze geloofsgemeenschap. We willen werken vanuit het hart van de gemeente naar buiten.

Dat is voor ons allemaal, jong en oud, een uitdaging: op een positieve manier in contact blijven met mensen die zich niet (meer) in de kern van de geloofsgemeenschap bevinden en daarbij, als daar behoefte aan is, het inhoudelijke geloofsgesprek niet uit de weg gaan.

Dat willen we gaan doen. We willen bij onszelf en bij de jeugd in de gemeente het bewustzijn levend te houden dat “wij de 28% zijn”. Dat zullen we gaan doen door elk jaar, door middel van een avond als deze, het gesprek over kerk-zijn en geloof gaande te houden. Daarnaast was er de concrete vraag naar een gespreksgroep door het jaar heen. Ook daar zal dit jaar nog mee gestart worden.

Al met al was het een leerzame avond waarin we het hart mochten zien kloppen van de 28%. Hun betrokkenheid, hun geloof, hun vragen. Vanuit dat hart, dat in ons allen klopt, gaan we verder.